梭布垭石林

Отбасыммен бірге жолға шығамыз Ежелгі әлемнің сырын ұғамыз Ынші жері, Суобуя бағымыз Бірге өтсін бақытты шағымыз Көк аспан асты, терең мұхит еді, Тіршілік мұнда еркін жүзіп еді. Миллион жылдар өтті арада, Құрлық көтеріліп, шықты далада. Ертеде мұнда толқын тулаған, Көк теңіз шулап, ешбір тынбаған. Толқынның орнын жартастар басқан, Байырғы ертек көз алдымда жатқан. Жаңбыр шәйіп жел жымырып қатпарлаған, Тастардан орман мәңгілік жасалған. Сұрайды бәрі Суобуя деген не екен? "Үш асу" деген Тужия ұлтының сөзі екен Бұл – тас орман, ежелгі мекен, Сұлулық мұнда тым бөлек екен. Асқабақтай тау ішінде жасырын, Көрсетеді ол өзінің асылын. Жаймен жүріп, тамашалап арала, Мұндай сұлу жер болмайды далада. Салқын самал беттен сүйіп өтеді, Шілде айының аптабы да кетеді. Суобуя – тасқа айналған ертегі, Жүрегімді баурап алды ол тегі. Суобуя – тас орман ертегісі Тарихтың бізге қалдырған белгісі Тас шытырман теңіздің болған түбі Естіледі өткеннің сыбдыр үні Суобуя – көне тарих мекені, Төрт жүз алпыс миллион жыл өткерді. Теңіз еді, енді міне тас орман, Уақыт бізге өз сырларын шертеді. Әрбір таста теңіз ізін қалдырған, Табиғаттың құпиясын ақтарған. Балалармен таңырқап біз қараймыз, Бұл саяхат жадымызда сақталған. Әрбір таста теңіз ізін қалдырған, Табиғаттың құпиясын ақтарған. Балалармен таңырқап біз қараймыз, Бұл саяхат жадымызда сақталған.